-
-
Strona Główna Rada Miasta Prezydent Miasta Urząd Miasta Jednostki Miasta Statut Miasta Inwestycje Kontakt
-
-
Jesteś tutaj: Zobacz także / Euro - fundusze / Informacje ogólne o Funduszach Europejskich / Cele europejskiej polityki strukturalnej /
Wybierz swoją wersję językową
Polski Polski  English English  Deutsch Deutsch
BIPOdwiedź nasz Biuletyn
Informacji Publicznej
- Dziś jest: Czwartek 24 Sierpnia 2017
- Imieniny: Bartłomieja, Haliny, Jerzego
-Wyszukiwarka
-
 
- Warto zobaczyć -
-
Karta dużej rodziny
Karta Seniora
Patronat Prezydenta Miasta Żyrardowa
Inwestorzy
Turyści
Fotogaleria
-
-
-
-
-
park_zieleń
gospodarowanie odpadami
oze
obiekt Flash - resursa
obiekt Flash - resursa
Manufaktura Satyry 2016
resursa_strona
wifi
SIP
indr mazowsze
SM
wi fi
punkty adresowe
-
Zobacz także
O Mieście
Rozwój Miasta
Gospodarka
Informator przedsiębiorcy
Euro - fundusze
Aktualności
Złożone wnioski
Projekty zrealizowane
Projekty realizowane
Projekty zrealizowane ze środków MKiDN 2010
Historia
Rewitalizacja
Miejski Konserwator Zabytków
Organizacje Pozarządowe
Zdrowie
Środowisko
Bezpieczeństwo
Komunikacja
Schronisko dla zwierząt
Budowa obwodnicy Żyrardowa
Archiwalna strona Miasta
Honorowi Obywatele Miasta Żyrardowa
Osobistości Żyrardowa
Referat Obrony Cywilnej i Zarządzania Kryzysowego
Patronat Prezydenta Miasta Żyrardowa
- Reklama -
-
kino
-
- Licznik odwiedzin -
-
8957153
-
- -
Cele europejskiej polityki strukturalnej

Wśród celów polityki strukturalnej wyróżniamy:

  • horyzontalne - dotyczą wyodrębnionej grupy lud­ności, bez względu na miejsce zamieszkania i obejmują obszar całej UE
  • regionalne -  przyznają pomoc określonemu regionowi, który spełnia warunki do uzyskania pomocy wspólnotowej

Zmiany, które następowały w  historii Unii Europejskiej, miały również wpływ na cele polityki strukturalnej i można je w zasadzie podzielić na trzy okresy. Jeszcze przed reformą z 1988 r. istniały już cele, lecz nie były one sklasyfikowane. Dopiero podczas wyżej wymienionej reformy po raz pierwszy zostały one pogrupowane. W 1988 r. europejska polityka regionalna opierała się na 6 celach (3 horyzontalne i 3 regionalne), w kolejnym okresie programowania 7 (4 regionalne i 3 horyzontalne), a od 2000 r. obowiązują 3 cele (2 regional­ne i l horyzontalny). Każdy region w Unii Europejskiej ma możliwość korzystania z polityki strukturalnej w ramach jednego celu, a także formułę wspierania przejściowego dla regionów tracących dotychczasowe uprawnienia. Polska jest objęta w całości celem 1 i może w ramach jego programów ubiegać się o współfinansowanie w ramach funduszy strukturalnych.

1. Cele obowiązujące w latach 2000-2006

Podczas reformy z 1999 roku zdecydowano o takim podziale środków finansowych w ramach polityki regionalnej, aby jak najwięcej pieniędzy przeznaczyć na pomoc z celu 1 oraz wspomóc regiony zacofane. Około 69,7% środków z funduszy strukturalnych, a więc 135,9 mld. euro będzie wydatkowane na cel 1, w tym 4,3% obejmie wsparcie przejścio­we (pomoc przejściowa udzielana jest w okresie od 3 do 5 lat regionom, które przestały lub przestaną spełniać kryteria celu l lub 2 - corocznie jest ona zmniejszana), zaś 11,5% środków przeznaczonych zostało na regionalny cel 2, co daje sumę 22,5 mld. euro. Natomiast na wsparcie celów horyzontalnych -  cel 3 - przeznaczono 12,3% całkowitych środków, a więc 24,05 mld. euro.

Liczba celów została zredukowana z 7 do 3, zwiększając koncentrację środków na politycznym celu l (Rozporządzenie Rady z 21.06.1999 roku wprowadzające ogólne przepisy dotyczące fundu­szy strukturalnych (1260/99/WE), art. 7). Cel l i cel 2 mają obecnie charakter regionalny, zaś cel 3, dotyczący rozwoju zasobów ludzkich, posiada wymiar horyzontalny.

Komisja Europejska przeliczyła, że w aktualnym okresie programowania do roku 2006, znacznie zmniejszy się liczba osób, które mieszkają w regionach wspie­ranych w ramach celów l i 2 z 51% do 35-40%, mimo iż porównując zasięg interwencjonizmu w dwóch ostatnich okresach 1989-1993 i 1994-1999 można zauważyć, że nastąpił wówczas wzrost odsetka ludności objętej polityką regio­nalną z 43,5% do 52,3%. Jednak ten regres nie oznacza, że Unia wycofuje się z pomocy, ale przeznacza więcej środków na obszary bardziej zacofane i biedniejsze.

W obowiązującym okresie programowania 2000-2006 polityka strukturalna opiera się na trzech celach:

Cel l - obejmuje regiony, w których Produkt Krajowy Brutto na jednego mieszkańca wynosi poniżej 75% przeciętnej wartości w Unii Euro­pejskiej. Ten cel ma za zadanie wspomóc obszary zacofane gospodarczo z wyso­ką stopą bezrobocia, należących do grupy NUTS II. Państwa unijne zaakceptowały i poparły wniosek Komisji Europejskiej o kon­centracji środków na regionach z problemami agrarnymi, problemami za­trudnienia, słabnącym systemem produkcji i złą infrastrukturą przemysłową. Bezrobocie na niektórych obszarach obejmuje swym zasięgiem 1/4, a niekie­dy nawet 1/3 część społeczeństwa, dlatego też Wspólnota przeznaczyła aż 2/3 środków dla regionów szczególnie poszkodowanych. W ramach celu 1 wspierane są również kraje peryferyjne i skandynawskie, które wcześniej były objęte pomocą celu 6.

Cel 2 - dotyczy regionów borykających się z kłopotami wynikłymi w skutek gospodar­czej i socjalnej restrukturyzacji, zmian przemysłowych i strukturalnych, a tak­że zmniejszającego się wzrostu gospodarczego. Nowy cel 2 zawiera w sobie zarówno zadania starego celu 2 - wspieranie regionów poszkodowanych w wy­niku zmniejszenia produkcji przemysłowej, jak i poprzedniego celu 5b) - do­tyczącego problemów rolnictwa i wsi oraz gospodarki rybnej. Ustalono, że każdy region może borykać się z takimi problemami, dlatego też postanowiono aktywizować małe i średnie przedsiębiorstwa, kształcenie zawodowe, stosowanie nowoczes­nych technologii przemysłowych i ochronę środowiska, a także przyczyniać się do redukcji bezrobocia. Do celu 2 dołożono również problematykę dużych zespołów miejskich. Oto kryteria, które musi spełniać dany obszar, aby być objętym pomocą w ra­mach celu 2. Są to przede wszystkim wskaźniki socjoekonomiczne dla danego regionu: stopa bezrobo­cia, liczba zatrudnionych w przemyśle, rolnictwie i innych sektorach gospodarki, wskaźniki poziomu rozwoju itp.. Liczba ludności, na obszarach objętych po­mocą w ramach celu 2, nie powinna przekraczać 18% całkowitej populacji Unii, ale też nie może ulec większej redukcji, aniżeli o 1/3 wszystkich wspieranych przez cel 2 i 5b) w latach 1994-1999. Regiony poszkodowane UE mogą być wspierane tylko przez jeden cel - l lub 2 Rozporządzenie Rady z 21.06.1999 wprowadzające ogólne przypisy dotyczące funduszy struk­turalnych, op. cit., art. 4).

Cel 3 - dotyczy obecnie rozwoju zasobów ludzkich, dostosowywania i moder­nizacji systemów kształcenia, szkolenia zawodowego, programów zatrudnia­nia i zwalczania bezrobocia poprzez aktywną politykę rynku pracy oraz wspie­ranie grup zwiększonego ryzyka. Ten jedyny cel horyzontalny, ma za zadanie dodatkowo koordynować wspólną politykę Unii Europej­skiej w zakresie rynku pracy, zatrudnienia i bezrobocia. Cel 3 jest elementem realizacji Euro­pejskiej Strategii Zatrudnienia, opracowanej w ramach tzw. Procesu Luk­semburskiego w 1997 r. Cel 3 ma za zadanie ingerować wszędzie tam, gdzie pojawiają się kwestie społeczne związane z bezrobociem, wykluczeniem społecznym i dyskrymina­cją. Cel 3 na lata 2000-2006 zawiera w sobie stare cele 3 i 4.

Tabela Zastosowanie poszczególnych funduszy w ramach celów polityki strukturalnej na lata 2000-2006

 

 

Cel Fundusze Strukturalne Cel 1 EFS EFRR EFOiGR IFUR* Cel 2 EFS EFRR     Cel 3 EFS      

 

 

 


* - IFUR może wspierać działania strukturalne poza regionami objętymi celem l zgodnie z rozpo­rządzeniem Rady 126311999 z 21.06.1999 w sprawie Instrumentu Finansowego Ukierunkowania Rybołówstwa.
Źródło: Rozporządzenie Rady z 21.06.1999 wprowadzające ogólne przepisy dotyczące fundu­szy strukturalnych, tytuł l, art. 2

Jednak należy nadmienić, że przydział środków finansowych na lata 2000-2006 dla każdego z państw członkowskich dla celów l i 2 polityki regionalnej oparty jest na obiektywnych kryteriach obejmujących:

  • liczbę ludności uprawnionej do uzyskania pomocy,
  • stan gospodarki (prosperity) na szczeblu regionalnym,
  • stan gospodarki ogólnokrajowej oraz nasilenie problemów strukturalnych i bezrobocia.

Natomiast wysokość wsparcia w ramach horyzontalnego celu 3 polityki struk­turalnej związana jest z:

  • liczbą ludności uprawnionej do pomocy,
  • sytuacją na rynku pracy i wysokością bezrobocia,
  • nasileniem takich problemów jak: degradacja i wykluczenie społeczne oby­wateli, zły stan edukacji oraz deficyty w strukturze i systemach kształce­nia, a także dyskryminacja kobiet i grup poszkodowanych na rynkach pra­cy itp.

 

2. Cele realizowane w latach 1994-1999

Na podstawie reformy z 1988 roku, określano cele strategiczne funduszy strukturalnych, a już w 1993 roku dodano liczne korekty i nowe komponenty dla poszczególnych celów.

W lata 1994-1999 cele polityki strukturalnej przestawiały się następująco:

Cel l - strukturalne dostosowanie regionów zacofanych w rozwoju
Jednym z warunków otrzymania pomocy finansowej w ramach tego celu było, wzorem lat ubiegłych, aby dany kraj lub region ubiegający się o wsparcie nie miał PKB większego niż 75% przeciętnej wartości przypadającej na l miesz­kańca Wspólnoty. Z tej pomocy w tym czasie mogło skorzystać 22% obszarów całej Wspólnoty. Środki finansowe przeznaczono przede wszystkim na pobudzanie w regionach gospodarki, inwestycji, wzmocnieniu komunikacji oraz zwrócenie uwagi i większą dbałość o ochronę środowiska naturalnego. Wśród krajów, które w tym czasie ubiegały się o wsparcie w ramach tego celu należy wymienić: Grecję, Irlandię, Portugalię i prawie cały obszar Hiszpanii z wyjątkiem Madrytu i wschodniej części graniczącej z Francją (wszystkie te obszary miały możliwość skorzystania ze wsparcia z Funduszu Spójności). Cel l obejmował również wszystkie nowe landy niemieckie (łącznie z Berlinem Wschod­nim), cały obszar południowych Włoch z Sardynią i Sycylią, Francji - De­partament Zamorski i kilka małych regionów graniczących z Belgią, w Wiel­kiej Brytanii - północna Irlandia i kilka regionów Szkocji, w Belgii - Hainaut, w Holandii - Flevolant, w Austrii - Burgenland.

Cel 2 - restrukturyzacja obszarów dotkniętych upadkiem przemysłu
Pomocą w ramach tego celu były objęte regiony, które przez załamanie przemysłu na ich terenie dotknięte były ponadprzeciętnym poziomem bezrobocia w skali Wspólnoty, na podstawie średniej z 3 ostatnich lat. Były to zazwyczaj re­giony, na których terenie przeważał przemysł: tekstylny, wę­glowy, stoczniowy, stalowy i elektroniczny. Największe zainteresowanie wzbudzały inwestycje, które dawały perspektywę pełnego zatrudnienia. Cel 2 obejmował bardzo wiele różnych regionów w poszczególnych państwach (wyłączając kraje i regiony objęte już celem l), w których zamieszkiwało bli­sko 15% ludności Unii Europejskiej. Na cel 2 Unia Europejska przeznaczyła w okresie 1994-1999 około 7,2% środków strukturalnych.

Cel 3 - zwalczanie długoterminowego bezrobocia oraz ułatwianie młodzieży, a także innym grupom poszkodowanym, dostępu do rynku pracy
Reforma z 1993 roku wprowadziła nowe ustalenia dla celu 3. Za­wierał on teraz założenia dotychczas należące do celu 4, ustanowiony na podstawie stosownego rozporządzenia Wspólnoty z roku 1988. Przed rokiem 1993 cel 3 do­tyczył zwalczania długoterminowego bezrobocia, a cel 4 miał za zadanie ułatwianie mło­dzieży dostępu do rynku pracy. Podczas reformy w 1993 roku zadecydowano połączyć oba dotychczasowe cele 3 i 4 w jeden nowy cel 3, aby zwiększyć i skoordynować działanie funduszy oraz zwiększyć ich skuteczność. Zreformowany cel 3 nabrał charakteru horyzontalnego. Zajmował on się szczególnie osobami bezrobotnymi, które z różnych powodów nie miały pracy. Dużą uwagę poświęcano długoterminowym bezrobotnym i młodocianym, ale również niepełnosprawnym, emigrantom, azylantom i osobom uzależnionym. W ramach celu 3 dano możliwość organizowania różnych szkoleń, poradnic­twa i pośrednictwa pracy, doskonalenia zawodowego, przygotowania kadr i per­sonelu, czy działania dotyczące wyrównywania szans kobiet i mężczyzn na rynku pracy. W okresie programowania 1994-1999 na cel 3 przyznano 27,4% środków budżetu funduszy strukturalnych. Należy jednak cały czas pamiętać, że nie możliwe jest udzielanie pomocy danemu regionowi na to samo działanie w ramach kilku celów (bliższe informacje na temat zasad wykorzystywania pomocy unijnej w podrozdziale 1.4).

Cel 4 - przystosowywanie siły roboczej do zmian w systemie produkcji
To zupełnie nowy cel, który wprowadzono od 1994 roku, ponieważ dotąd istniejący został połączony z celem 3. Pomoc w ramach celu 4 była generalnie przeznaczona na badania i działalność innowacyjną, którą można wykorzystać w systemie produkcyj­nym. Pomocy udzielono przede wszystkim sektorowi małych i średnich przedsię­biorstw (MŚP), które były zagrożone likwidacją. W ramach celu 4 przeprowadzona została stała, dokładna analiza struktury przemysłowej, jak również rozwinięto profesjonalne doradztwo zawodowe.

Cel 5a) - wspieranie obszarów rolniczych
Cel ten miał przede wszystkim za zadanie dostosowanie obszarów rolniczych w  ramach reformy Wspólnotowej Po­lityki Rolnej. Chciano uregulować sprawy związane z sektorem produkcji rolnej i sektorem rybnym w ten sposób, aby doprowadzić do ich konkurencyjności oraz stworzyć zaplecze do lepszego ich przetwarzania. Preferowano pomoc młodym rolnikom, aby w ten sposób zachęcić ich oraz wynagrodzić im koszt trudnej i mozolnej pracy i uzyskiwanie przez nich ni­skich dochodów. W tym celu jednak nie zawarto wielu problemów, które występowały w tym czasie na terenach wiejskich, np.: ekologia obszarów rolnych, zalesianie powierzchni uprawnych itp.

Cel 5 b) - ułatwianie rozwoju i dostosowywanie strukturalne obszarów wiejskich
Aby otrzymać pomoc w ramach tego celu, regiony musiały spełnić kilka warunków, oto one:

  • występowanie wysokiego procentu osób zatrudnionych w rolnictwie,
  • bardzo niski dochód w gospodarstwie rolnym,
  • niska gęstość zaludnienia,
  • tendencja do odpływu ludności wiejskiej do miast.

Wytyczne dotyczące tego celu były spowodowane przede wszystkim negatywnymi zmianami strukturalnymi, jakie występowały na terenach wiejskich w wyniku integracji ze Wspólnotą.

Cel 6 - wspieranie obszarów z bardzo niską gęstością zaludnienia
W 1995 roku do Unii Europejskiej dołączyły nowe państwa: Austria, Szwecja i Finlandia. Te kraje charakteryzowały się bardzo małą gęstością zaludnienia. Dlatego powstał cel 6, aby wspierać takie właśnie obszary. Warunkiem dla obszarów objętych pomocą była gęstość zaludnienia niższa niż 8 osób na km2. Jakakolwiek działalność rolnicza na tych terenach była prawie niemożliwa. Z pomocy skorzystała jednak w 1995 r. tylko Finlandia (841 000 mieszkańców, to jest 16,6% populacji całego społeczeństwa) i Szwecja (451 000 mieszkańców to jest 5% popu­lacji). Cel ten miał znaczenie bardziej symboliczne aniżeli praktyczne. Trudne warunki klimatyczne, niska gęstość zaludnienia, niski poziom turystyki były jednak utrudnieniami, na które państwa skandynawskie uzyskały wsparcie i sub­wencje z kasy Unii Europejskiej.

Realizowane w latach 1994-1999 cele o charakterze regionalnym - doty­czące tylko regionów zacofanych - to cele l, 2, 5b) i 6, zaś o charakterze ho­ryzontalnym

- dla wszystkich regionów i państw - to cele 3, 4 i 5 a). Należy jednak podkreślić, że środki pomocowe były kierowane w ramach celów regionalnych, czego dowodem jest, że aż 85% środków wszystkich funduszy przeznaczono na regiony poszkodowane w ramach tych celów,. Tak przedstawia się dokładniejszy podział tych środków:

  • cel l - 68% środków,
  • cel 2 - 11,5% środków,
  • cel 5b) - 5% środków,
  • cel 6 - 0,5% środków.

Zaledwie 15% środków z Europejskiego Funduszu Społecznego przeznaczono na cele horyzontalne 3 i 4.

3. Cele realizowane w latach 1989-1993

W latach 1989-1993 realny wpływ polityki strukturalnej na gospodarkę miały urzeczywistniać następujące cele:

Cel l - Wspieranie i strukturalne dostosowanie regionów zacofanych gospo­darczo (kryteria: PKB na jednego mieszkańca mniejszy niż 75% prze­ciętnej wartości we Wspólnocie).

Cel 2 - Restrukturyzacja sektorów gospodarczych w regionach przygranicznych i dotkniętych upadkiem przemysłu (kryteria: wyższe bezrobocie niż przeciętne we Wspólnocie i zmniejszająca się liczba zatrudnionych).

Cel 3 - Zwalczanie długoterminowego bezrobocia (kryteria: pracownicy po­wyżej 25 roku życia, bezrobotni dłużej niż 12 miesięcy).

Cel 4 - Ułatwianie młodzieży dostępu do rynku pracy (kryteria: szukający pracy poniżej 25 lat).

Cel 5 - Zreformowanie polityki agrarnej Wspólnoty:

  • dostosowanie struktur agrarnych,
  • wspieranie obszarów wiejskich.

Ponieważ cele 3, 4 i 5 a) miały charakter horyzontalny i dotyczyły ca­łego obszaru Wspólnoty, dla polityki regionalnej dużo większe znaczenie miały cele l, 2 i 5b), które zajmowały się pomocą obszarów problemowych. Wszyst­kie fundusze strukturalne mogły czasami być aktywnymi pod kilkoma celami, oznacza to, że jeden cel mógł wspierać kilka funduszy jednocześnie. EFRR mógł być wykorzystywany zarówno dla celu  l, jak  2 i 5b), EFS dla celów - l, 2, 3, 4 i 5b), a EFOiGR dla celów - l i 5a).

Wykres Przydział funduszy do określonych strategicznych celów wspólnotowej polityki strukturalnej po roku 1988

Źródło: Kałuża H., Europejskie Fundusze Strukturalne

Celem priorytetowym był regionalny cel l, na który przeznaczono aż 63% wszystkich środków strukturalnych. Zaś w 1989 r. przeznaczono na ten cel 11,2 mld. DM (należy jednak pamiętać, że w międzyczasie Wspólnota poszerzona została o Niemcy Wschod­nie, które ze względu na swoje ogromne zapóźnienie w rozwoju objęte zostały wspieraniem w ramach celu l), a w 1993 już 18,4 mld. DM. Na cel 2 w 1989 r. przeznaczono 11,1%, a w 1993 r. 10,3% środków strukturalnych, co odpowiadało średniej sumie 2,5 mld. DM. W Portugalii, Grecji i Irlandii wspieranie odbywało się tylko w ramach celu l. W pozostałych krajach zaangażowanych było więcej celów. Takie jasno okre­ślone cele dawały pewność skuteczniejszego działania funduszy.

Obszary problemowe, które mogły otrzy­mać wsparcie z funduszy strukturalnych, były na poziomie NUTS II dla celu l i NUTS III dla celu 2. Wspieranie regionów dla celu 5b) pre­ferowano na poziomie NUTS III.

- -
E-URZĄD
Zamówienia publiczne
Sprzedaż nieruchomości
Uchwały Rady Miasta Żyrardowa
Zarządzenia Prezydenta Miasta
Szukamy Pracownika
Informacje o działalności Samorządu
Formularze do pobrania
Dziennik Ustaw / Monitor Polski
Samorządy Mieszkańców

Festiwalu Browarnictwa Chmiel Fest w Żyrardowie!Po raz kolejny na poprzemysłowych halach dawnych Zakładów Lniarskich w Żyrardowie będziemy mogli degustować smaki piw regionalnych, rzemieślniczych czy domowych. Muzeum Lniarstwa w Żyrardowie przygotowuje się do zorganizowania III edycji Industrialnego Festiwalu Browarnictwa, który odbędzie się 29-30 września 2017 r. (piątek-sobota). Organizatorzy czekają na zgłoszenia od Wystawców do 8 września br.

Sierpniowe seanse „pod chmurką” w ramach kina plenerowego w ŻyrardowiePrzed nami ostatni seans ,,pod chmurką" w ramach kina letniego na Placu Jana Pawła II. Serdecznie zapraszamy w sobotę, 26 sierpnia, o godz. 21.00, na projekcję filmu Gra Endera (2013).

Spektakl pt. „Kłamstwo”Centrum Kultury w Żyrardowie zaprasza na spektakl teatralny pt. „Kłamstwo”, który odbędzie się 27 września 2017 roku, o godzinie 19:00, w Sali Widowiskowej Centrum Kultury w Żyrardowie.

Muzeum Lniarstwa
Resursa
Centrum Kultury
Muzeum Mazowsza Zachodniego
Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna
Pozostałe placówki kulturalne

Kolejne dwa tytuły Mistrza Polski dla AdamaUtalentowany młody żyrardowianin Adam Wiśniewski dwukrotnie stawał na najwyższym stopniu podium lipcowych Letnich Mistrzostwach Polski juniorów 14-letnich w pływaniu na dużym basenie (50 m) w Olsztynie.
Adam, reprezentując Stowarzyszenie Pływaków i Ratowników AQUA Żyrardów, zwyciężył na dystansie sprinterskim (50m) w stylu grzbietowym. Jako jedyny, zarówno w eliminacjach jak i w finale, pokonał ten dystans poniżej dwudziestu dziewięciu sekund (28.77).

Belgijki najlepsze w ŻyrardowieOd 14 do 16 lipca br. żyrardowska Hala AQUA gościła reprezentantki Łotwy, Belgii, Litwy i Polski podczas Międzynarodowego Turnieju Koszykówki Kadr Narodowych Juniorek U18. Wydarzenie swoim patronatem objął Prezydent Miasta Żyrardowa.

-Poza tytułem Eryka Gąsińskiego i sukcesami młodych koszykarek „Trójki” wielkie uznanie zyskał również trener Robert Janiszewski. Szkolona pod jego okiem drużyna koszykarek kategorii U12 w sezonie 2016/2017nie przegrała ani jednego meczu.

Koszykówka
Piłka nożna
Siatkówka
Inne sporty
Kompleks sportowo-rekreacyjny AQUA
Miejska Międzyszkolna Olimpiada Sportowa

Uniwersytet Trzeciego Wieku zapraszaUniwersytet Trzeciego Wieku w Żyrardowie

Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego
Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego

Placówki Oświatowe
Realizacja zadań oświatowych
Projekt RPO WM 2016 r. – Miejskie Integracyjne Przedszkole nr 10
Rekrutacja do gminnych placówek oświatowych na rok szkolny 2017/2018
- Copyright © Urząd Miasta Żyrardowa powered by netadmin 7.00 -