Olcha czarna (olsza czarna)
Olcha czarna z łac. Aalnus glutinosa. Alnus to jeszcze rzymska nazwa olchy. Natomiast glutinosa oznacza: kleista i lepka - co nawiązuje do cech jej liści. Ponadto liście można scharakteryzować jako klinowate u nasady (wycięte lub zaokrąglone) z kępkami niewielkich włosków na spodniej stronie. Strzelisty pień, widoczny aż do wierzchołka, pokryty ciemną, prawie czarną spękaną korą.
Z kolei drewno olszyn ze względu na swą twardość i odporność na działanie wody używane było m.in. do wykonywania czółenek tkackich służących w produkcji przędzenia lnu.
Występowanie: Europa (głownie Skandynawia), Azja Północna i Ameryka Północna.
Osiąga wysokość od 20 do 30 m.
Okres kwitnienia: marzec.
Owoce: kuliste, przypominają kształtem orzeszki z bardzo wąskimi skrzydełkami.
Orzech czarny
Orzech czarny (Juglans nigra) jest najczęściej spotykanym w Polsce gatunkiem orzecha.
Uważany za drzewo ozdobne. Kora na starych pniach głęboko spękana i prawie czarna. Liście pierzaste i na końcu zaostrzone.
Drewno orzecha jest używane m.in.. do wyrobu mebli i kolb broni palnej. Z nasion pozyskuje się olej.
W naszych warunkach klimatycznych - najwyższy ze wszystkich gatunków orzechów - dochodzi do 25 m wysokości.
Występowanie: Ameryka Północna i Środkowa, środkowa i południowa część Europy, Azja Południowa (od Turcji do Himalajów) oraz Afryka Północna. Okres kwitnienia przypada na maj.
Owoce w kulistej, grubej i gęsto rzeźbionej skorupie. Spadają w październiku.
Grab pospolity
Znajdujący się w Parku krajobrazowym im Karola Dittricha grab pospolity (Carpinus betulus) nie należy do drzew wysokich - ma mniej niż 20 m. Kora gładka w kolorze popielatym i szarym z ciemniejszymi smugami. Liście można określić jako eliptyczne o ostrym zakończeniu.
Często ze względu na małe wymagania co do nasłonecznienia jest wykorzystywany do uzupełniania istniejącego drzewostanu parkowego. Jego drewno wykorzystywane m.in. do wyrobu narzędzi.
Grab pospolity jest typowym drzewem dla rejonów Europy Środkowej i Wschodniej, Kaukazu, Turcji i Iranu.
Rzadko przekracza 20 m wysokości.
Okres kwitnienia: kwiecień - maj.
Owoce: płaskie i żeberkowane orzeszki z trójklapowym skrzydełkiem.
Dojrzewają w końcu września.
Wiąz szypułkowy
Ze wszystkich gatunków tego drzewa wiąz szypułkowy (Ulmus laevis) jest najpospolitszy i osiąga zarazem największe rozmiary. Liście eliptyczne., a owoc przypomina mały orzeszek otoczony błonkowatym skrzydełkiem.
Występuje najczęściej w strefie umiarkowanej północnej części globu (blisko 30 gatunków) - głównie Europa Środkowa i Wschodnia.
Wiąz szypułkowy (tzw. limak) bardzo dobrze znosi dużą wilgotność. Pochodzące z wycinki drewno stosuje się m.in. w meblarstwie i do budowy łodzi.
Osiąga wysokość 20-30 m.
Okres kwitnienia: kwiecień.
Cmentarz rzymskokatolicki i ewangelicki
(ul. Limanowskiego)
- Topola biała
- Dąb szypułkowy - 2 szt.
- Klon pospolity - 2 szt.
Topola biała
Drzewo o szarobiałej i podłużnie spękanej korze oraz szerokiej i kulistej koronie. Spodnia strona liści zabarwiona na biało i owłosiona stąd też m.in. nazywana białodrzewem. Liście klapowe lub falistowrębne.
Topola biała (Populus alba) rośnie dość szybko i zazwyczaj nie przekracza wysokość 35 metrów. Pień posiada średnicę do 60 centymetrów. Natomiast granica wieku dla białodrzewu to 150 lat.
Występowanie: Europa Środkowa i Południowa do zachodniej części Syberii, Afryka Północna i Azja Środkowa.
Okres kwitnienia: koniec marca.
Owoce: torebki zebrane w owocostan o długości 6 do 10 cm. Torebki dojrzewają i pękają w maju.
| 
